هر آدمی بالاخره یه روزی به چیزی یا کسی که ترک کرده برمیگرده...
نه اینکه بخواد دوباره به دستش بیاره،
نه اینکه بخواد دوباره داشته باشدش
یا اینکه دوباره باهاش باشه،
نه ...
اشک هایی هست که باید ریخته بشه،
ممکنه چند روز بعد ...
ممکنه سال ها بعد ...
ولی بالاخره هر آدمی یه روزی میاد سراغ اشک های به تعویق افتادش ...

از زندگی سیرم کاش بودی و میدیدی....